Budowa podręcznika do języka obcego

Podręcznik jako całość składa się z kilku elementów, które odpowiednio połączone dają nam pełny obraz sytuacji. W literaturze przedmiotu struktura podręcznika jest definiowana jako składająca się z szeregu komponentów strukturalnych (komponentów połączonych z innymi komponentami w dany całościowy system), które realizują funkcje podręcznika. Także podręczniki do języka obcego podlegają tym zasadom kompozycji.

Co się składa na taki podręcznik?

Można je podzielić na subkomponenty i bloki konstrukcyjne. Pisząc o podręczniku do nauki języka obcego, należy zawsze wyobrażać go sobie jako zamkniętą książkę zintegrowaną z systemem dodatkowych pomocy dydaktycznych. Znajdziemy tutaj teksty uzupełniające (informacje dodatkowe: dane statystyczne, biografie, teksty artystyczne ułatwiające przyswajanie wiedzy, ilustrujące przedstawione problemy), a także teksty objaśniające (objaśnienia wyrazów, terminów, przypisy, słowniczki, komentarze, wykazy skrótów, wstępy). Na podręczniki do języków obcych składają się też niewerbalne elementy, w tym: mapy, fotografie, rysunki, schematy. Znaczenie ma tutaj też komponent organizacyjny, sterujący przyswajaniem informacji dydaktycznej (ćwiczenia, pytania i zadania) oraz ułatwiający jej przyswojenie (różnego rodzaju tabele).

Jak powinien być przedstawiony tekst w takim podręczniku?

Charakter informacyjny i organizacyjny wynikają bezpośrednio z celów dydaktycznych, ich oddziaływanie wykracza poza tekst. Teksty te powinny być ustrukturyzowane i zhierarchizowane, zgodnie ze stanem wiedzy. Prezentowane poprawnie. Ze względu na przejrzystość przekazywane są również w kodzie werbalnym i niewerbalnym (szczególną rolę w podręczniku do nauki języka odgrywają fotografie, tabele, reprodukcje i materiały niewerbalne).

Jakie znaczenie mają ilustracje?

Ilość i jakość ilustracji wpływa również na ocenę książki przez ucznia, motywuje młodszych czytelników, wspiera metodycznie nauczycieli i podobnie jak w przypadku innych przedmiotów, ilustracje nie tylko uzupełniają wypowiedź autora, ale również wprowadzają nowe treści. Ilustrowane opowiadanie może stanowić podstawę dobrego podręcznika, ilustracje reprezentują poziom percepcji odbiorcy – inny w podręczniku dla dzieci, inny dla starszych czytelników, a zeszyty ćwiczeń dla młodszych czytelników mogą zawierać materiał do uzupełniania, kolorowania, co przy zachowaniu indywidualności sprzyja uczeniu się i utrwalaniu wiedzy (słownictwa).